Bronsið í Hagaskóla!

Hagaskóli var í þriðja sæti Skrekks og má vera stoltur. Enda hæfileikaríkir og djúpt þenkjandi krakkar þarna á ferð. Krakkarnir upphugsuðu þetta atriði alveg á eigin spýtur, án hjálpar fullorðinna og það er með ólíkindum hvað sýningin var vel útfærð og flott. Greinilega vel haldið um taumana. Ég segi bara bravó og húrra fyrir Hagaskóla! Ég er stoltur!

Og nú bíður maður sko aldeilis spenntur eftir Bugsy Malone í leikstjórn Siggu Birnu. Forsmekkurinn segir að það verði magnað.

Weetos - Sykurminnsta súkkulaðimorgunkornið sem völ er á!

Fyrirgefið þetta stutta blogg - ég bara VERÐ að drífa mig út í búð.

Horft í vestur

Í kvöld horfði ég á aldeilis frábæra mynd, ástralska vestrann "The Proposition". Leikstýrt af 'ég man ekki hverjum' en handritið er eftir Nick Cave. Þessi mynd er falleg/ljót og hæg/spennandi. Hún er full af ofbeldi/á móti ofbeldi. Söguþráðurinn er næstum eins einfaldur og hægt er, en hún nær að vera ljóðræn og innihaldsrík. Og endirinn er ekkert annað en fullkominn. Leikurinn er líka frábær. Ray Winstone sérstaklega. Og Guy Pearce. Hinir ekkert slor. Þetta er mynd sem allir þurfa að sjá, nema yngri en 16 ára, viðkvæmir og ábyggilega flestar konur. Já, vestrinn er greinilega ekki útdauður. Deadwood-þættirnir eru mikil snilld og ég hlakka til að sjá bæði "3:10 to Yuma" og "Jesse James."

Kominn aftur.

Vonandi til að vera í þetta skiptið. Já, sumarið setti bloggið á hóld og svo byrjaði ég að vinna eðlilega vinnu í haust, eftir margra ára tjill og fyrir vikið hafa hellst yfir mig flensur af ýmsum stærðum og gerðum. Ég er nefnilega nákvæmlega eins og börn sem eru að byrja á leikskóla. Hef verið allt of lengi í sóttkví. Já, nú er ég byrjaður að kenna 8. bekk Hagaskóla, ekki bara ensku, heldur líka sögu, landafræði, lífsleikni og íslensku. Já, þetta er náttlega helvíti töff, en líka bara geðveikt kúl og skemmtilegt. Á degi íslenskrar tungu lék ég minn þátt úr sagnadagskrá Hugleiks fyrir umsjónarnemendur mína, sem síðan hófu að segja draugasögur í framhaldi af því, þannig að það var sko haldið upp á afmæli Jónsa með stæl! Reyndar las ég líka fyrir þau kafla úr "Fáfræðinni" eftir Milan Kundera um flutninginn á beinum Jónasar. Alveg stórkostlegur kafli úr massafínni bók. En ég er ekki eins viss um að nemendur hafi skilið hann eða haft yfirleitt einhverja ánægju af honum.

Jæja, That's it for now.

P.S. Kæru nemendur, ef þið slysist inn á þetta blogg, þá er þetta heimaverkefni handa ykkur. Gjöra svo vel að snara þessum texta yfir á íslensku. :)

Síðbúið póstkort

Hæ!

Þá er ég mættur aftur eftir útlönd og Eyjafjörð. Montpellier fannst mér flott. Gamlar, þröngar götur finnast mér einkar sjarmerandi. Það var einstaklega gaman að ráfa þessar götur og finna falleg hús, forvitnilegar búðir og framandi veitingahús. Og hundaskíturinn, sem Siggalára hafði hótað að yrði við hvert fótmál, var fáséður. Það var sumsé skoðað, verslað og borðað. Ekki vissi maður alltaf hvað maður var að panta á veitingahúsum, t.d. ákvað ég að vera grand á því og panta mér nautasteik, en fékk í staðinn hrúgu af hráu nautahakki. Nammi innan gæsalappa. Annars fórum við tvisvar á ströndina (ég er enn að flagna) og einn daginn fórum við til Avignon. Veðrið var oftast stuttbuxna og aldrei rigndi að neinu ráði. Krakkarnir stóðu sig líka með stakri prýði og það var ekkert mál að ferðast með alla fjölskylduna. Næst ætlum við Siggalára samt að fara bara tvö, svo hægt sé að sitja lengur að sumbli og fara í leikhús, óperuhús og þess háttar.

Hlökkum til að sjá ykkur,
Árni og fjölskylda

Listin að lifa

Fór í Þjóðleikhúsið í kvöld með frægu (og fallegu) konunni minni og sá "athyglisverðustu áhugaleiksýninguna" eða hvað þetta er nú kallað. Skemmti mér rosalega vel, hló og hló og felldi tár í að ég held bara í þriðja sinn í leikhúsi. (Hin skiptin sem ég man eftir eru La Boheme í íslensku óperunni og Í djúpi daganna í Nemendaleikhúsinu). Hví grenjar maður ekki meira í leikhúsi? Ég held að hvað mig varðar þá hafi ég unnið of mikið við leikhús til að lifa mig almennilega inn í verkin. Maður veit að þegar persónurnar fara út af sviðinu og eiga kannski að vera að fremja morð, þá eru þeir sennilega bara að pissa eða reyna við sminkuna.

Allavega, mæli með að fólk drífi sig annað kvöld!

En nú er ég að fara í Bandalagsskólann í Svarfaðardal og síðan til Montpellier á Frakklandi þannig að nú hefst mjög sennilega lengsta blogghléið mitt hingað til.

Gleðilegt Sumar!

Á að útrýma unglingum?

Jæja, eins gott að nota sumarið vel. 15. ágúst fer ég að kenna og verð víst að hætta að leika mér. Ég er að fara að kenna 8. bekk Hagaskóla íslensku, ensku og samfélagsfræði. Hluti af mér er nokkuð stressaður yfir þessu, þar sem ég hef kennt áður og veit að þetta er heilmikið álag og púl. Hinn hlutinn hlakkar bara til. Alltaf gott að breyta til reglulega. Þýðingar eru afskaplega þægileg vinna og krefjast ekki mikils af manni, og það er kannski akkúrat þess vegna sem kominn er tími til að gá hvort ég geti ekki gert unga fólki Íslands meira gagn en setja íslenskan texta við Beavis og Butthead.

Ég er allavega spenntur að kynnast íslenskum unglingum, ég verð að viðurkenna að mér finnst ég ekki þekkja þá vel. "Unglingar" eru gjarnan (oft með hjálp fjölmiðla) settir undir ósanngjarnan hatt. Nú á Róbert ekki langt í að geta kallast unglingur og það eru ekki mörg ár síðan að hann þorði varla út úr húsi vegna þess að hann hafði séð "unglinga" úti. Einhvers staðar fór þetta ágæta orð "unglingar" að hafa neikvæða merkingu. Hversu oft heyrir maður ekki (eða notar jafnvel sjálfur) "Þetta eru nú bara unglingar", "Ætli þetta hafi ekki verið unglingar", "Vertu ekki með þessa unglingastæla!" Ég held að unglingar í dag séu eins og allt annað fólk, þ.e.a.s. eins mismunandi og fólk er margt. Spurning hvort við ættum ekki bara að útrýma "unglingum" úr íslensku máli. Ég er allavega að hugsa um að kenna bara 13 og 14 ára krökkum næsta vetur.